Colmar: Ένα ειδυλλιακό σημείο γαλήνης

Κείμενο: Θεανώ Γαρμπή

Η Colmar βρίσκεται μέσα σε έναν πράσινο ωκεανό από αμπελώνες, στα σύνορα της Γαλλίας με τη Γερμανία. Πάνω σε έναν παραπόταμο του Ρήνου, οι εικόνες που προσφέρει είναι μοναδικής ομορφιάς. Αυτό είναι που σκέφτηκαν και οι Σύμμαχοι στο μεγάλο πόλεμο και δεν την βομβάρδισαν. Σήμερα, ευημερεί, με πολύχρωμα κτίρια, καλλιτεχνικούς θησαυρούς και τη γευστική, ντόπια κουζίνα, μια μίξη γαλλικής γαστρονομίας με γερμανικές επιρροές.

c2

Είναι μια πολύ παλιά πόλη της κεντρικής Ευρώπης. Μια καλοδιατηρημένη και μεσαιωνική πόλη, με τα κόκκινα- πράσινα κεραμίδια της και τα λιθόστρωτα δρομάκια της. Ιστορικά ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα, αλλάζοντας συνεχώς κύριο, πότε γαλλικής και πότε γερμανικής καταγωγής. Βασιζόμενη στην αμπελοκαλλιέργεια αλλά και την βιομηχανική της ανάπτυξη, ευημερεί από τον Πόλεμο έως και σήμερα.

Περπατώντας στα στενά της παλιάς πόλης, νομίζεις πως ο χρόνος σταμάτησε στον 16ο αιώνα και ξέχασε να προχωρήσει. Ένας αδιάκοπος λαβύρινθος από δρομάκια, πύργους και γεφυράκια, που κάνουν τη φαντασία σου να ταξιδεύει σε ένα παρελθόν που δεν έζησες.

Η παλιά πόλη με τον έντονο γοτθικό ρυθμό υποκλίνεται στην Αναγέννηση, ενώ το γαλλικό μπαρόκ εμπλουτίζει την εικόνα με τις ανήσυχες γραμμές του. Ο γοτθικός ρυθμός άφησε θαυμάσια δείγματα στο παλιό τμήμα της πόλης, αλλά η Αναγέννηση προίκισε την Κολμάρ με υπέροχα αρχιτεκτονικά μνημεία γαλλικής επιρροής.

c12
Στα γραφικά στενά της Παλιάς Πόλης

Γραφική, ελκυστική, κοντά στα πανέμορφα κρασοχώρια, βρίσκεται στα μισά της απόστασης μεταξύ Στρασβούργου και Βασιλεία, ανάμεσα στα Βόσγια και τον Ρήνο, αποτελώντας μια μικρογραφία της Αλσατίας. Όλη η γη του Ρήνου είναι τόσο ομαλή, που η ποδηλασία είναι μέσα στην καθημερινότητα των κατοίκων της.

Η ποικιλομορφία του τόπου εδώ, ξυπνάει τις αισθήσεις. Τα σπίτια δεν μοιάζουν μεταξύ τους , ούτε στο σχέδιο αλλά ούτε και στο ύψος. Η συμμετρία δεν έχει θέση εδώ.
Μικρά δρομάκια καταλήγουν σε μεγάλα ανοίγματα, αλλού κυριαρχεί το φως και αλλού η σκιά. Αν και ο γαλλικός χαρακτήρας είναι εντονότερος στη Λωρραίνη, εδώ παρατηρούμε κάτι διαφορετικό.

Τα γύρω χωριά φέρουν γερμανικά ονόματα, γεγονός που εκφράζεται και στο τοπικό ιδίωμα, κάτι που “προσβάλει” τους γαλλόφωνους. Για αιώνες διαρκούσαν οι αγώνες για την απόκτηση εθνικής ταυτότητας. Μόνο το 1871, το δίδυμο Αλσατία-Λωρραίνη άλλαξε 4 φορές εθνικότητα. Το 1283, όπου αναγράφεται έξω από την εκκλησία των Δομινικανών, είναι η εποχή που οι Γερμανοί αυτοκράτορες εδραίωναν την δύναμή τους στην Αλσατία και ίδρυαν πόλεις πάνω στον Άνω Ρήνο.

Η «Μικρή Βενετία», τα «περιβόλια», η «προκυμαία της ψαραγοράς», είναι τα παλιά τοπωνύμια που συνοδεύουν το πιο γοητευτικό σημείο της παλιάς πόλης, στις όχθες του Λάουχ. Από το 1209 τεκμηριώνονται αυτά τα σημεία, και βρίσκονταν αρχικά έξω από τα τείχη. Το γεφυράκι ήταν τότε η πρόσβαση στην πόλη, κι εκεί οι περιβολάρηδες πότιζαν τα ζώα τους.

c111
Η «Μικρή Βενετία» είναι τμήμα της πόλης με παραδοσιακά κτίρια στις όχθες του ποταμού Λάουχ.

Η Κολμάρ χρωστά τη φήμη της σε μια αυθεντικότητα που βλέπουμε να διατηρεί, στην τέχνη και την ιστορία της που είναι πόλοι έλξεως χιλιάδων επισκεπτών. Διαμορφωμένη από ένα πλούσιο παρελθόν, σφραγισμένη από την κουλτούρα, η πόλη ξέρει να εκτιμήσει και να διατηρήσει την παραδοσιακή αρχιτεκτονική διατηρώντας ταυτόχρονα την ανθρωπιά και τη ζεστασιά της. Παρά τις κακοτοπιές, και με μια ιστορία πλούσια σε γεγονότα, διατήρησε την χαρακτηριστική ομογένεια της αστικής της υποδομής.

c8
Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Μαρτίνου, ξεκίνησε ρωμανικά με τις ημικυκλικές αψίδες του για να καταλήξει γοτθικά. Κάτι σύνηθες τότε, μια και ένας ναός για να μεταδώσει το θρησκευτικό αίσθημα, τόσο στο μέγεθος, όσο και στον πλούτο, χρειαζόταν να διανύσει πολλές αρχιτεκτονικές περιόδους στη διάρκεια πολλών αιώνων.

Το Μουσείο Εθνικής Ιστορίας και Εθνογραφίας, ιδρύθηκε το 1859. Διαθέτει πολλά εκθέματα ταριχευμένων ζώων και τεχνημάτων από τις πρώτες γερμανικές και γαλλικές αποικίες. Επίσης διαθέτει και ορισμένα αρχαία αιγυπτιακά εκθέματα.

Στο δρόμο του κρασιού

Ο γνωστότερος αλλά και μακρύτερος δρόμος στην Αλσατία είναι ο δρόμος του κρασιού, που ξετυλίγεται για περισσότερα από 170 χλμ. κατά μήκος των Βοσγίων και παράλληλα προς τον Ρήνο. Το καταπράσινο χαλί των αμπελώνων συχνά σταματάει απότομα από χωριουδάκια με στενά δρομάκια και σπιτάκια στριμωγμένα γύρω από κάποια εκκλησία.
Το ένα κρασοχώρι διαδέχεται το άλλο. Εδώ οι κάτοικοι είναι κρασοπαραγωγοί ή gourmets και γευσιγνώστες. Από τον 3ο αιώνα οι κάτοικοι επιδίδονταν στην καλλιέργεια του αμπελιού, και η επιγραφή «Οίνος ευφραίνει καρδίαν» (Le vin est roi) συνηθίζεται πολύ στα καπηλειά.

c16
Το σπίτι των κεφαλιών (Maison de Tetes), κτίστηκε τον 17ο αιώνα και στολίστηκε εξωτερικά με 105 προσωπεία, δίνοντας έτσι το όνομα στον δρόμο του. Ένα από τα θαυμάσια δημόσια κτίρια που κληροδότησε η Αναγέννηση πριν διακοπεί ανελέητα από τον 30ετή Πόλεμο

Η ετήσια ατζέντα της περιλαμβάνει κάπου 500 εκδηλώσεις. Από την άνοιξη αρχίζουν τα κρασοχώρια να διοργανώνουν κρασογιορτές .Τον Αύγουστο γιορτάζεται το κρασί και τον Οκτώβριο το σουκρούτ (sauerkraut), απομεινάρια των γερμανικών δεσμών. Πρόκειται για ψιλοκομμένο άσπρο λάχανο, που το διατηρούν σε βάζα μαζί με αλάτι για 2 με 3 βδομάδες. Στη περίοδο αυτή το λάχανο βγάζει όλο του το ζουμί και τρώγεται ζεστό ή κρύο, συνοδεύοντας αλλαντικά, κρέατα και άλλες σαλάτες.

c4
Μουσείο Unterlinden

Το Μουσείο Unterlinden: Πρώην μοναστήρι του Τάγματος των Δομινικανών, κτισμένο το 1242, μετατράπηκε σε μουσείο το 1850. Συγκεκριμένα ιδρύθηκε το 1849 και εγκαταλείφθηκε κατά την Γαλλική Επανάσταση. Τα κτίρια έχουν σωθεί από την Societe Schongauer που ιδρύθηκε το 1847 από τον Louiς Hugot. Σήμερα στεγάζει σημαντικά εκθέματα τέχνης και ιστορίας της Αλσατίας.

Το μουσείο διαθέτει, επίσης, μεγάλη συλλογή ξυλόγλυπτων και βιτρό (14ος – 18ος αιώνας), συλλογή όπλων ρωμαϊκής έως και αναγεννησιακής εποχής (δόρατα, πελέκεις, τόξα κ.ά), καθώς και παλιά σταφυλοπιεστήρια, παλιά διακοσμημένα βαρέλια με το οικόσημο του.

c6
Η Δημοτική Βιβλιοθήκη, με μια από τις πλουσιότερες συλλογές κωδικών της Γαλλίας, προ του 1501. Διαθέτει περισσότερους από 2.300 τόμους.

Η Κολμάρ είναι η πατρίδα του ζωγράφου και χαράκτη Martin Schogauer και του γλύπτη Frenteric Bartholdi , οι οποίοι σχεδίασαν το Άγαλμα της Ελευθερίας.

Παραμένει μέχρι και σήμερα μια γραφική, αναλλοίωτη, μεσαιωνική γερμανική πόλη σε γαλλικό έδαφος, με την γοητεία μιας ατμόσφαιρας από το παρελθόν και εικόνες που χαρίζουν την απόλυτη γαλήνη ψυχής…

c3

 

[Total: 0   Average: 0/5]