Νήσος Σαχαλίνη – Άντον Τσέχοφ

Κατηγορία: Μεταφρασμένη λογοτεχνία

Χρονολογία έκδοσης: 2015

Εκδότης: Λέμβος

Σελίδες: 624

Το έργο αυτό είναι μια πραγματεία για τον άνθρωπο που υποφέρει, μια θαρραλέα καταγγελία της βαρβαρότητας του σωφρονιστικού συστήματος της εποχής, χωρίς κορόνες και ακατάσχετους λυρισμούς, σε ύφος λιτό και τόνους χαμηλούς, με την τραγικότητα και την ωμότητα να εναλλάσσονται με τη γλαφυρότητα, ακόμα και το χιούμορ. Ένα έργο πραγματικό μνημείο ανθρωπισμού.

Το 1890, ήδη με τη φυματίωση να έχει εκδηλωθεί, ο Τσέχοφ ταξιδεύει στη Σαχαλίνη, στο νησί-κάτεργο της τσαρικής Ρωσίας, αποφασισμένος να δει και να καταγράψει τα όσα γίνονταν εκεί, να πιάσει το νήμα της ζωής του καταδίκου. Ένα επικίνδυνο ταξίδι μέσα από τη σιβηρική στέπα, χωρίς χρηματοδότηση και χωρίς άδεια από τις αρχές.

Στη Σαχαλίνη μένει τρεις μήνες και επισκέπτεται σχεδόν όλους τους κρατουμένους, όλες τις υπηρεσίες και τις φυλακές. Τις οδυνηρές εμπειρίες του απ’ αυτό το κολαστήριο τις μεταπλάθει σε μια συγκλονιστική αφήγηση, στην οποία οι καρποί της προσωπικής έρευνας διαπλέκονται με μια πληθώρα άλλων πηγών, διηγήσεις, αρχειακό υλικό, επιστημονικές μελέτες κ.ά.

Τους τρεις μήνες που έμεινε στο νησί, ένα μέρος που χιονίζει έως τον Ιούνιο, ξυπνούσε στις πέντε το πρωί και δούλευε ως αργά τη νύχτα. Κατέγραψε τα πάντα, το κλίμα, την πανίδα, τη χλωρίδα και, φυσικά, έκανε απογραφή δέκα χιλιάδων περίπου κρατουμένων, πλην των πολιτικών κρατουμένων.

Παρακολουθούσε τα βασανιστήρια στα οποία τους υπέβαλλαν. Μίλησε για τη μοίρα των γυναικών, που τις μεταχειρίζονταν σαν αντικείμενα.

Το αριστουργηματικό διήγημα “Ο θάλαμος αρ.6” είναι εμπνευσμένο από αυτήν τη συγκλονιστική εμπειρία.

Βιογραφία συγγραφέα: Chekhov Anton Pavlovich

Άντον Τσέχοφ (1860 – 1904): Ο Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχωφ ήταν Ρώσος συγγραφέας πολλών διηγημάτων, θεατρικών έργων και μυθιστορημάτων. Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1860 στην κωμόπολη Ταγκανρόγκ, στη νότια Ρωσία. Ήταν το τρίτο από τα έξι παιδιά της οικογένειάς του και μεγάλωσε σε πολύ αυστηρό και θρησκευτικό περιβάλλον. Ο Τσέχωφ από την 6η τάξη του γυμνασίου αναγκάστηκε μόνος του να βγάζει το ψωμί του παραδίδοντας μαθήματα κατ’ οίκον.

Το 1879 μπαίνει στο ιατρικό τμήμα του πανεπιστημίου της Μόσχας, το οποίο τελείωσε το 1884.

Από τον καιρό της σπουδής του στο γυμνάσιο, ο Τσέχωφ άρχισε να γράφει χιουμοριστικές σκηνές, αφηγήσεις, μονόπρακτα. Από το 1880 τα έργα του αρχίζουν να δημοσιεύονται στα περιοδικά “Ξυπνητήρι”, “Θεατής”, “Μόσχα”, “Φως και σκιά”, “Θραύσματα” κ.ά. με το ψευδώνυμο Αντόσια Τσεχοντέ.

Το 1884 κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο διηγημάτων “Τα παραμύθια της Μελπομένης”. Το 1884-85 γράφει την ιατρική του διατριβή που δεν τελείωσε, εξαιτίας των ασχολιών του. Ως γιατρός βοηθούσε τους ανήμπορους και παρείχε τις ιατρικές υπηρεσίες του δωρεάν.

Μερικά από τα πιο γνωστά έργα του είναι: “Ο γλάρος”, “Ο θείος Βάνιας”, “Οι τρεις αδελφές”, “Ο βυσσινόκηπος”, “Στέππα” κ.ά.

[Total: 0   Average: 0/5]