Μαντζουράνα

Επιστημονική ονομασία: Origanum marjorana

Χρήση

Η μαντζουράνα χρησιμοποιείται για αϋπνίες, άγχος, αέρια, κοιλόπονους, πονοκεφάλους, στομαχόπονο.

Σε εξωτερική χρήση χρησιμοποιείται σε μώλωπες, πληγές, πονόδοντους, σε πόνους ρευματισμών (τοπική εντριβή αιθέριου ελαίου) και ως τονωτικό σε αδυναμία (σε μπάνιο). Έχει αντισηπτικές και τονωτικές ιδιότητες και ενδείκνυται για αναπνευστικά προβλήματα.

Με τη μαντζουράνα μπορούμε να αρωματίσουμε διάφορους χώρους του σπιτιού, όπως ντουλάπια και συρτάρια, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως αρωματικό στα φαγητά.

Είναι ευαίσθητη στο κρύο, αλλά μπορεί να διατηρηθεί μέσα στο σπίτι τους μήνες του χειμώνα.

Συγγενεύει με τη ρίγανη, το άρωμά της θυμίζει θυμάρι και πηγαίνει υπέροχα με τα πουλερικά και το χοιρινό, ενώ μαρινάρει άψογα το λάδι για τις ανοιξιάτικες σαλάτες.

Πρέπει να προσέχουμε την ποσότητα που χρησιμοποιούμε στο φαγητό, γιατί έχει την τάση να καλύπτει αρωματικά και να πικρίζει. Την προσθέτουμε στο τέλος του μαγειρέματος για να μην χάσει το άρωμά της.

Ιστορία

Είναι πολύ γνωστή από τα αρχαία χρόνια και η καταγωγή της προέρχεται από την Ανατολή και τις μεσογειακές χώρες. Έχει χρησιμοποιηθεί από τους Άραβες και τους Αιγύπτιους ως φαρμακευτικό φυτό, ενώ ήταν γνωστό και στους αρχαίους Έλληνες.

Περιοχές εμφάνισης

Κρήτη και Κύπρος, καλλιεργείται όμως ευρύτατα σε όλη την Ελλάδα. Η βασική περιοχή που ευδοκιμεί είναι η Μεσόγειος, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Προέρχεται από την Ανατολή και της Μεσογειακές χώρες.

Οι τραγουδιστές σε όλες τις εποχές έπιναν το αφέψημά της με μέλι για να διατηρούν τη φωνή τους.

*Οι πληροφορίες για την χρήση της δεν αποτελούν ιατρική συνταγή

Πηγές: “Βότανα-87 βότανα και οι θεραπευτικές ιδιότητές τους” (Infomedia Publications), “Άγρια Βότανα & Χόρτα” (Ζαχαρίας Θ. Αθανασίου, Δασολόγος με δίπλωμα της Φαρμακευτικής Σχολής στην Εφαρμοσμένη Μυκητολογία, στη Γαλλία).

[Total: 1   Average: 5/5]