Αμαντέους Μότσαρτ – Μια μικρή βιογραφία (Μέρος Α’)

Από τους κορυφαίους συνθέτες όλων των εποχών, ο Μότσαρτ έζησε μόνο 35 χρόνια, συνέθεσε όμως περίπου 600 έργα, τα περισσότερα από τα οποία είναι αριστουργήματα.

Του Αντρέα Καρακούση

Οι πρόγονοι…

Ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ (το πλήρες όνομά του είναι Γιοχάνες Κρισόστομους Βολφγκάνγκους Τεόφιλους (Αμαντέους) Μότσαρτ) δεν έφτασε τυχαία στην απόλυτη μουσικοσυνθετική κορυφή την εποχή που έζησε! Ήταν το τέκνο ενός πατέρα, του Ιωάννη Γεωργίου Λεοπόλδου, που τα εγκατέλειψε όλα – ενώ σπούδαζε νομικά – για να αφιερωθεί στη θεϊκή, στην υπέροχη τέχνη της μουσικής! Αλλά και τέκνο μιας μητέρας, της Άννας Μαρίας Περτλ, της οποίας η οικογένεια επίσης διέθετε καλό μουσικό DNA.

Ο Μότσαρτ… παρότι μουσικά προικίστηκε μάλλον περισσότερο από τον πατέρα… φαίνεται πως έμοιαζε πάρα πολύ στη μητέρα του.. παίρνοντας από αυτή το στοιχείο της ειλικρίνειας, της ευθυμίας και της ποιητικότητας. Και αυτή ακριβώς η πλευρά του χαρακτήρα του – και κυρίως η εύθυμη πλευρά – ήταν που τον χαρακτήριζε έντονα.. πέρα βέβαια από τα τεράστια μουσικά του χαρίσματα.

1756: Ένα μεγάλο έτος για τη μουσική…

Η οικογένεια του Αμαντέους προερχόταν από τη Σουηβία, ένα γερμανικό δουκάτο. Ωστόσο, αργότερα μέσα στο χρόνο, εντοπίζεται στη Βαυαρία. Τελικά, ο πατέρας του Μότσαρτ.. θα συνδεθεί με το Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας όταν – όπως είπαμε – θα πάει εκεί για να σπουδάσει νομικά. Κοντά σε αυτό το μέρος θα γνωρίσει και τη γυναίκα του και το 1756 θα γεννήσουν μια από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες της παγκόσμιας μουσικής…

Η ανακάλυψη του πατέρα…

Από τα 7 παιδιά που θα συλλάβει όμως και θα γεννήσει η Άννα Μαρία.. θα επιζήσει μόνο ο Αμαντέους και η αδελφή του η Ναννέρλ (Μαρία Άννα) που ήταν μερικά χρόνια μεγαλύτερή του. Ο Αμαντέους θα γεννηθεί σε ένα πολύ απλό σπίτι.. και το πρώτο του παιχνίδι θα είναι το… Πιάνο του σπιτιού! Παρά το ότι όμως ο Βόλφγκανγκ θα είναι ένα παιδί που θα πειράζει συνέχεια τους άλλους.. ο πατέρας θα καταφέρει να καταλάβει ότι ο μικρός κρύβει μια καταπληκτική μουσική φλέβα μέσα του! Ταλαντούχα μάλιστα μουσικά ήταν και η αδελφή του που αργότερα έγινε μια περίφημη πιανίστα αλλά ο Αμαντέους έδειχνε από τότε σε ποια δημιουργική – συνθετική κορυφή θα φτάσει σύντομα…

Ο Μότσαρτ.. μόλις στα τρία του.. μπορούσε να τραγουδήσει ό,τι άκουγε.. και στα τέσσερα μπορούσε να το παίξει πιστά στο πιάνο! Και στα πέντε του; Στα πέντε του είχε αναπτύξει μια τρομερή μουσική μνήμη.. τέτοια που τον καθιστούσε ικανό να μάθει σε ελάχιστο χρόνο απέξω ένα μινουέτο και ένα τρίο!

Το Σάλτσμπουργκ και η μουσική…

Ο Μότσαρτ είχε ξεκινήσει ασυνείδητα τα πρώτα του σημαντικά μουσικά βήματα. Και μάλιστα σε ένα μέρος πολύ ιδιαίτερο! Το πανέμορφο και ανακαινισμένο από της εξουσία της εποχής, το ειδυλλιακό, το καταπράσινο και ολοζώντανο Σάλτσμπουργκ – που έγινε αυστριακό το 1816 – ήταν μια πόλη μόνο 10.000 κατοίκων. Μια μικρή δηλαδή πόλη που όμως διέθετε μια πολύ σημαντική καλλιτεχνική ζωή μια και σε ένα κατάμεστο θέατρό της είχε παιχτεί η πρώτη ιταλική όπερα που παίχτηκε στη Γερμανία! Και τότε, η ιταλική όπερα έκανε θραύση! Αυτό ήταν το περιβάλλον του Μότσαρτ. Και από αυτή την άποψη.. στάθηκε τυχερός…

Τελικά, αυτή η πόλη της απίστευτα όμορφης αισθητικής… έδωσε τη δυνατότητα στον μικρό να καλλιεργήσει μέσα του μια πολύ όμορφη ψυχή και μία πολύ υψηλού επιπέδου αισθητική… – Η μαγεία αυτού του μέρους που πραγματικά είχε ξαναχτιστεί εκείνη την εποχή.. έδινε την ευκαιρία σε έναν τέτοιο καλλιτέχνη να αξιοποιήσει αυτή την ομορφιά για να αγγίξει στο μέλλον – με τις νότες του – την απόλυτη, την αιθέρια ομορφιά των δυτικών ήχων…

Ναι! Δεν ήταν τυχαία η μεγάλη άνοδος του Αμαντέους! Εν μέρει συνδέεται και με αυτή την ευτυχισμένη πόλη όπου οι κάτοικοι τα έδιναν όλα για τη διασκέδαση και την καλή μουσική! Για τη μουσική που πραγματικά τους έκανε να θέλουν να συνεχίσουν να ζουν σε εκείνα τα – κατά τα άλλα – δύσκολα χρόνια!

Ο άξιος πατέρας…

Πριν να γεννηθεί πάντως ο Μότσαρτ.. ο πατέρας του είχε επιδοθεί στο κυνήγι μιας μουσικής καριέρας.. συνεπαρμένος όπως είπαμε από την τέχνη των ήχων! Και τα είχε καταφέρει μάλιστα πολύ καλά παρά τις δυσκολίες! Έφτασε, έτσι, να γίνει μέχρι και συνθέτης της Αυλής αλλά και δεύτερος μαέστρος του παρεκκλησίου του πρίγκηπος αρχιεπισκόπου της πόλης. Και όχι μόνο αυτό! Ήταν και σπουδαίος βιολονίστας μα και δάσκαλος βιολιού και είχε εκδώσει μέχρι και ένα τέλειο διδακτικό εγχειρίδιο βιολιού του οποίου η φήμη διαδόθηκε σε διάφορες σημαντικές ευρωπαϊκές χώρες! Αυτός ακριβώς ο τόσο σοβαρός μουσικός… θα γίνει από πολύ νωρίς ο πρώτος δάσκαλος του Αμαντέους…

Μια μεγάλη τέχνη… σε μια μικρή ζωή…

Με οδηγό την τρυφερότητα και την αγάπη του πατέρα.. στα πέντε θα παίζει πιάνο και βιολί μα και θα αυτοσχεδιάζει! Θα είναι ένα απλό παιδί.. ένα παιδί που θα ζει κατά φύσιν.. διαθέτοντας τις παιδικές του φιλίες… μα μόλις θα κάθεται στο πελώριο πιάνο.. θα μεταμορφώνεται σε έναν.. πρώιμο εξαιρετικά χαρισματικό μουσικό! Το αποτέλεσμα δε όλης αυτής της δραστηριότητας.. είναι να ωριμάσει πολύ νωρίς ο μικρός Αμαντέους! Θα ανοίξει πολύ νωρίς τα φτερά του νου του για να κατακτήσει την καλλιτεχνική αθανασία!

Γενικά, ο Μότσαρτ όλα τα έκανε πολύ νωρίς και με μεγαλοσύνη! Και ίσως γι’ αυτό είναι που τόσο γρήγορα θα ολοκλήρωσε τον κύκλο της ζωής.. επειδή πολύ νωρίς έφτασε στις υψηλότερες κορυφές της μουσικής σκέψης και της σοφίας της ζωής.. μιας σοφίας που μετουσίωσε σε ήχους θεϊκούς μέσα στα πανέμορφα εύθυμα ή θλιμμένα έργα του…

Η σκληρή προεργασία…

Η εκπαίδευση που έλαβε.. ήταν σκληρή! Όσο και τρομερά αποδοτική όπως αποδείχτηκε! Στα έξι του ξεκινά να συνθέτει! Και κάποια στιγμή… ο πατέρας του πιάνει στα χέρια του ένα μουσικό κομμάτι του μικρού… – Μέχρι να το διαβάσει γελάει… – Μα λίγο μετά… δάκρυα συγκίνησης αρχίζουν να τρέχουν από τα μάτια του καθώς ανακαλύπτει ότι ο Αμαντέους είχε καταφέρει να συνθέσει με τρόπο που έδειχνε πως ο νους του είχε αρχίσει να πλημμυρίζεται τόσο μα τόσο νωρίς από καταπληκτική μουσική μεγαλοφυΐα! Ο μικρός Αμαντέους.. περνούσε από τόνο σε τόνο με τρόπο τέτοιο που έδειχνε ότι καταλαβαίνει βαθιά αυτό που σχεδιάζει…

Το σχέδιο του Λεοπόλδου μπαίνει σε δράση…

Και ο πατέρας του – που κοιτούσε πια πολύ μακριά μετά την ανακάλυψη των συνθέσεων του μικρού – κατάλαβε ότι θα έπρεπε να προσφέρει στο γιο του όλα τα μουσικά εφόδια έτσι ώστε να γίνει μια μέρα ένας φημισμένος μουσικός! Αυτό ήταν το όραμα του πατέρα και δεν έχασε στιγμή! Ξεκίνησε να τον εκπαιδεύει και σταδιακά να τον παρουσιάζει στις Αυλές των αρχόντων της εποχής… – Οι άρχοντες μάλιστα εντυπωσιάστηκαν αμέσως όχι μόνο με τις μουσικές αλλά και με τις διανοητικές ικανότητες του μικρού Μότσαρτ!

Ο Αμαντέους, όμως, δε χαιρόταν αυτή την πρώτη έκθεσή του από τον πατέρα… – Και μάλλον ενοχλείτο από αυτή την πιεστική νέα πραγματικότητα! Ήταν φυσικό! Ο Αμαντέους ήταν ένα μικρό παιδί ακόμα.. και η σκέψη του αφαιρούνταν μόλις ερχόταν σε επαφή με τους μεγαλόσχημους της Φεουδαρχίας. Έχανε, τότε, τη συγκέντρωσή του και δε μπορούσε να παραδοθεί στη δύσκολη και απαιτητική διαδικασία της εκτέλεσης…

Η «βίαιη» ωρίμανση…

Ήταν ένα παιδί! Ένα ενθουσιώδες παιδί που γελούσε αυθόρμητα και χαιρόταν την κάθε στιγμή της ζωής. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι ο πατέρας του τον πίεζε να είναι πάντα σοβαρός και να αγωνίζεται για την απόλυτη επιτυχία! Και αυτό, σαφώς, τον έκανε πολλές φορές να πέφτει σε κατάθλιψη! Ευτυχώς μάλιστα που υπήρχε η όμορφη παρουσία της μητέρας, η γυναικεία αύρα μέσα στο σπίτι, για να τον κάνει να νιώσει πιο χαλαρά και πιο ανθρώπινα…

Οι πρώτοι καρποί…

Από την άλλη πλευρά, ο Μότσαρτ είχε ήδη γίνει πολύ γνωστός στην πόλη του! Και γι’ αυτό ο πατέρας του αποφασίζει τότε να βάλει τα δυνατά του ώστε να οργανωθεί η πρώτη τουρνέ του γιου του. Και το καταφέρνει! Πρώτος σταθμός της περιοδείας θα είναι το Μόναχο.

Το φοβερό με τον Μότσαρτ ήταν ότι όσο αφιερωνόταν στη Μουσική – μας διηγείται η αδελφή του – δεν μπορούσε να διαθέσει πια ενέργεια για οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα! Σταμάτησε να παίζει και δόθηκε για πάντα στη μουσική δημιουργία… – Η ικανότητά του μάλιστα έδωσε τη δυνατότητα να αποκτήσει από τότε – από τα έξι του – τον πρώτο του ισχυρό προστάτη, τον Σιγισμούνδο Φον Σράττενμπαχ που ήταν πρίγκιπας – επίσκοπος του Σάλτσμπουργκ.

Ο μικρός Μότσαρτ… κάνει θραύση στην Ευρώπη…

Οι εμφανίσεις στο Μόναχο είχαν τεράστια επιτυχία και έπαιξε και μαζί με την αδελφή του. Τελικά, αυτό που επετεύχθη ήταν ότι ο μικρός Αμαντέους κέρδισε τη δημοσιότητα για πρώτη φορά… έξω από την πατρίδα του! Και δεν ήταν καθόλου λίγο αυτό! Το 1762 μάλιστα η οικογένεια Μότσαρτ επισκέπτεται τη Βιέννη. Και όχι μόνο! Οι περιοδείες συνεχίστηκαν έστω και αν ήταν πολύ κουραστικές για το μικρό παιδί. Οι συναυλίες ολοκληρώθηκαν και η επιτυχία ήταν απόλυτη! Ο μικρός Αμαντέους έφτασε στο σημείο να παίξει ακόμα και εκκλησιαστικό όργανο μέσα σε θρησκευτικό ναό! Οι πιστοί έμειναν άναυδοι και κατασυγκινήθηκαν από τον ήχο του μικρού θαυματουργού μουσικού…

Παίζει στη… Βιέννη…

Στη δε Βιέννη.. δόθηκαν κονσέρτα μέσα σε χρυσοποίκιλτες αίθουσες της αριστοκρατίας! Ο Αμαντέους έφτασε στο σημείο να παίξει μέχρι και για την αυτοκράτειρα της Αυστρίας Μαρία – Θηρεσίας. Για εκείνη την εποχή, αν ένας μουσικός έφτανε να παίξει στη Βιέννη.. είχε καταφέρει τα πάντα! Γιατί η Βιέννη ήταν τρομερά αναπτυγμένη πνευματικά και μουσικά και οι ποιοτικές απαιτήσεις ήταν τεράστιες! Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η ίδια η αυτοκράτειρα θέλησε να δει τον Μότσαρτ και να τον ακούσει… – Μόλις τελείωσε την εκτέλεση.. η Μαρία – Θηρεσία τον αγκάλιασε τρυφερά! Τελικά, καθώς έληξε η άδεια που είχε πάρει ο πατέρας του από τον αρχιεπίσκοπο, η οικογένεια επέστρεψε αναγκαστικά στο Σάλτσμπουργκ…

Αξεπέραστη η prima vista

Είμαστε τώρα στα 1762… – Εντωμεταξύ, η ευφυΐα του αναπτυσσόταν με τόσο γρήγορους ρυθμούς που μπορούσε να καταφέρει πράγματα που άλλοι μουσικοί θα κατάφερναν μετά από χρόνια βαθιάς και καθημερινής πολύωρης μελέτης! Εκείνη την εποχή, στα έξι του, αντικαθιστά έναν μουσικό που δεν προσήλθε σε μία μουσική βραδιά. Ο πατέρας του δεν επιθυμεί να δει το γιο του να παίξει στη θέση του απόντα και μάλιστα τον μαλώνει! Αλλά όταν ο Αμαντέους τελικά θα αγγίξει το βιολί και θα αρχίσει να διαβάζει την παρτιτούρα.. το κομμάτι θα αρχίσει να ζωντανεύει με τέλειο τρόπο! Ο Αμαντέους δεν είχε μελετήσει καθόλου μα οι ήχοι έβγαιναν αιθέριοι, ουράνιοι από το βιολί του! Σε βαθμό που τα μάτια του Λεοπόλδου Μότσαρτ θα γεμίσουν με δάκρυα χαράς και συγκίνησης για τον γιο του…

Η μεγάλη πορεία… συνεχίζεται…

Τέτοιες μάλιστα κορυφαίες στιγμές έκαναν τον πατέρα να σκέφτεται να οργανώσει μια νέα περιοδεία για το γιο του. Και έτσι και έγινε! Έξι μήνες μετά την περιοδεία που τελείωσε στη Βιέννη.. η οικογένεια ξεκινά για μια περιοδεία σε Παρίσι και Λονδίνο. Και δεν έπαιξαν μόνο εκεί αλλά και σε ενδιάμεσες περιοχές. Στους δρόμους.. έμπαιναν αγγελίες που διαφήμιζαν τα παιδικά μουσικά προσόντα του Αμαντέους. Να ένα παράδειγμα: «Τελευταίο κονσέρτο! Το παιδάκι, που δεν είναι ακόμα επτά χρονών, θα παίξει πρώτα κλειδοκύμβαλο, ύστερα ένα κονσέρτο για βιολί, και τέλος θα παίξει σε μια σπινέτα (μικρό πιάνο) σκεπασμένη με ύφασμα». Ο Μότσαρτ δηλαδή θα έπαιζε σε ένα μικρό πιάνο του οποίου τα πλήκτρα δε θα έβλεπε μα θα εκτελούσε τη μουσική με την ίδια ακρίβεια σα να έβλεπε το κλαβιέ! Έπειτα μάλιστα θα αυτοσχεδίαζε για το κοινό στο κλειδοκύμβαλο όση ώρα αυτό επιθυμούσε…

Ο θρίαμβος του Παρισιού…

Όλα αυτά, όπως γίνεται κατανοητό, ήταν και ένας τρόπος για να βγάζει κάποια χρήματα η οικογένεια. Εκμεταλλευόμενη – με την καλή έννοια – τις απίστευτες ικανότητες του επτάχρονου μικρού. Και η περιοδεία φυσικά συνεχίστηκε μια και είχε μεγάλη επιτυχία! Προς το τέλος μάλιστα του 1763.. η οικογένεια φτάνει στο Προεπαναστατικό Παρίσι! Πριν να φτάσει μάλιστα ο Αμαντέους στη μεγάλη και ισχυρή πόλη της Δύσης… είχε προλάβει να φτάσει εκεί η φήμη του και η υποδοχή που του έγινε ήταν τόσο ενθουσιώδης που οι Μότσαρτ έμειναν εκεί πέντε ολόκληρους μήνες! Και έτσι… τα δύο αδέλφια θα ξεδιπλώσουν την παιδική τους ιδιοφυία μέχρι και μέσα στις χαοτικές Βερσαλλίες μπροστά στο βασιλιά Λουδοβίκο και στη Μαρκησία Ντε Πομπαντούρ, μέσα δηλαδή στην γαλλική αυλή!

Η ζωή του εντός κλειστών κύκλων…

Αυτή ήταν η ζωή του Μότσαρτ εκείνο τον καιρό… – Έπαιζε συνεχώς για την ισχυρότατη αριστοκρατία της εποχής δεχόμενος τον θαυμασμό των πλουσίων και εξουσιαστών της εποχής και ζούσε σε ένα περιβάλλον όπου οι υποκλίσεις, τα πρωτόκολλα, οι τρόποι κλπ ήταν στην πρώτη γραμμή! Αυτός ωστόσο.. και από την παιδική του ακόμα ηλικία.. θα δείξει ότι όλες αυτές οι αριστοκρατικές συνήθειες… δεν τον συγκινούσαν! Εκ φύσεως ήταν απλός, χαρούμενος, εύθυμος και ενδιαφερόταν αποκλειστικά για τη μουσική τέχνη.

Από την άλλη, ήταν ένα περίεργο παιδί! Ήταν ακόμα πολύ μικρός αλλά είχε αποκτήσει τέτοιους τρόπους.. που μπορούσε στα γεύματα να συνομιλεί και να κάνει πλάκα ακόμα και με τους βασιλιάδες! Είχε δηλαδή μια εξοικείωση με όλο αυτό το περιβάλλον και ήταν και αυτή μέρος της μουσικής του δραστηριότητας εκείνης της εποχής, μέρος της επαγγελματικής έκθεσής του στο κοινό…

Στο Παρίσι μάλιστα.. θα συμβεί και κάτι πολύ σημαντικό! Θα κυκλοφορήσουν οι πρώτες συνθέσεις του μεγάλου – μελλοντικά – δημιουργού! Οι πρώτες του σονάτες για κλειδοκύμβαλο και βιολί και οι δύο μάλιστα από αυτές θα αφιερωθούν στη Βικτωρία την δεύτερη κόρη του Λουδοβίκου…

Λονδίνο (1763) – Ο θρίαμβος ολοκληρώνεται…

Μα το ταξίδι – όπως είπαμε – δεν τελείωνε στο Παρίσι. Επόμενος μεγάλος σταθμός ήταν το μακρινό και ισχυρότατο Λονδίνο! Σε ένα Λονδίνο που, ενώ σημείωνε μια καταπληκτική οικονομικά άνοδο, δεν είχε να επιδείξει τίποτα το σπουδαίο στον τομέα της μουσικής δημιουργίας! Γι’ αυτό και οι Άγγλοι εκτιμούσαν πάρα πολύ και πλήρωναν πλουσιοπάροχα τους ξένους μουσικούς. Βέβαια, πριν να φτάσουν οι Μότσαρτ στο Λονδίνο… πέντε χρόνια πριν για την ακρίβεια.. είχε πεθάνει ο Μεγάλος Συνθέτης Χαίντελ.. που έζησε εκεί για πενήντα χρόνια καθώς άφησε το Αννόβερο για να αναλάβει τα μουσικά καθήκοντα που του προσέφεραν οι Άγγλοι!

Δηλαδή, μουσική ζωή υπήρχε στο ισχυρό Λονδίνο αλλά εκείνη την εποχή δεν υπήρχε μια μεγάλη φυσιογνωμία βρετανική. Έτσι, ο βασιλιάς Γεώργιος ο Γ’ τον υποδέχτηκε με πολλή χαρά και του έδωσε τη δυνατότητα να παίξει στο παλάτι της πόλης! Ο Αμαντέους μάλιστα αφιέρωσε – όπως παραδοσιακά έκανε – 6 σονάτες για κλειδοκύμβαλο και βιολί στη βασίλισσα Καρλόττα. Επρόκειτο για τα πρώτα έργα του Μότσαρτ! Ο Βασιλιάς Γεώργιος μάλιστα έφτασε στο σημείο να προσπαθεί να δυσκολέψει τον Αμαντέους δίνοντάς του να παίξει διάφορα άγνωστα έργα. Αυτός όμως δεν καταλάβαινε από αυτά και έπαιζε ΄΄πρίμα βίστα΄΄ όλα τα έργα που του προτείνονταν προς εκτέλεση! Περιττό να πούμε ότι το κοινό είχε τρελαθεί από τις θεϊκές ικανότητες του μικρού… – Ο Μότσαρτ έπαιξε μέχρι και πάνω σε φωταγωγημένη βάρκα που έπλεε στον Τάμεση, συμμετέχοντας έτσι σε ένα νυχτερινό κονσέρτο που ήταν μουσικός θεσμός της πόλης!

Αλλά ο μικρός Μότσαρτ είχε και τη δυνατότητα – κατά την παραμονή του – να ακούσει ζωντανές εκτελέσεις έργων του Χαίντελ που του έκαναν τρομερή εντύπωση αλλά και έργα του γιου του Ιωάννη Σεβαστιανού Μπαχ… του Χριστιανού Μπαχ τον οποίο μάλιστα γνώρισε και συναναστράφηκε. Αλλά είχε τη δυνατότητα να ακούσει ακόμα και όπερες εκείνης της εποχής! Και όλες αυτές οι επαφές δεν είχαν μόνο χαρακτήρα δημοσίων σχέσεων! Έχτιζαν παράλληλα την εκπαίδευση του μικρού μουσικού.

Η απτόητη οικογένεια…

Ο Αμαντέους μάλιστα… ποτέ δεν έκρυψε τη συμπάθειά του προς τους Άγγλους! Ενώ ποτέ δεν τα πήγε καλά με τους Γάλλους! Πολλές φορές είχε σκεφτεί να κατοικήσει μόνιμα στην Αγγλία! Η δε παραμονή του στο Λονδίνο διήρκεσε πάρα πολύ καιρό, ένα χρόνο για την ακρίβεια… – Και τώρα ήταν πια οκτώ χρονών… – Και έτοιμος για νέες περιοδείες ώστε να ακολουθήσει την σταδιοδρομία που τόσο προσεκτικά χάραζε ο πατέρας του από καιρό σε καιρό. Εκείνη την περίοδο όμως οι μετακινήσεις μόνο εύκολες δεν ήταν καθώς οι ταξιδιώτες έπρεπε να χρησιμοποιήσουν τις άμαξες που τις έσερναν άλογα. Ο τρόπος αυτός ήταν πολύ κουραστικός και ενίοτε αρκετά επικίνδυνος! Ακόμα και ατυχήματα μπορούσαν να λάβουν χώρα! Όμως, οι Μότσαρτ δεν πτοούνταν με τίποτα! Θα έλεγε μάλιστα κανείς ότι την άμαξα του Μότσαρτ δεν οδηγούσαν άλογα αλλά η πίστη ότι το θαυματουργό παιδί της μουσικής μπορούσε σύντομα να βρεθεί στο απόγειο της δόξας του!

Η σταδιακή ωρίμανση προετοιμάζει τη μεγάλη άνοδο…

Στο μεταξύ, ο πατέρας του αρρωσταίνει και πηγαίνει στο Τσέλσυ για να γίνει καλά. Εκεί, ο Μότσαρτ θα κάνει κάποιες απόπειρες να συνθέσει αλλά θα χρησιμοποιήσει μόνο το εσωτερικό του αυτί καθώς δεν έχει πιάνο εκεί. Τα έργα τελικά θα έχουν πολύ ενδιαφέρον αλλά και κάποια σημαντικά λάθη… πράγμα που έδειχνε πως ο Αμαντέους χρειαζόταν ακόμα να μάθει πολλά και σημαντικά πράγματα! Χρειαζόταν ακόμα την καθοδήγηση του σοβαρού και πειθαρχημένου πατέρα του! Με μία διαφορά! Από τις συνθέσεις αυτές, παρά τα λάθη, εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο Μότσαρτ είχε ξεκινήσει πια να ξεδιπλώνει τη μεγαλοφυΐα του σταθερά και με πολύ μεγάλη θέληση! Σταδιακά, το παιδί ωρίμαζε και άρχισε να εκφράζει τον μεγάλο, τον ατελείωτο πλούτο που είχε μέσα του…

Συζητητής δίπλα στα μεγάλα ονόματα της μουσικής…

Είναι η εποχή που πάνω του έχει μεγάλη επιρροή ο Χριστιανός Μπαχ, γιος – όπως είπαμε – του Μεγάλου Μπαχ! Ένα άνθρωπος που κρατούσε στα χέρια του τον Αμαντέους και – παρότι ήταν παιδί – μιλούσε μαζί του για μια σειρά μουσικών ζητημάτων… – Μέχρι μάλιστα και μεγάλοι ερμηνευτές της όπερας δέχονταν να συνομιλούν με τον μικρό και να του αποκαλύπτουν διάφορα μυστικά της τέχνης τους. Μυστικά που ο Αμαντέους θα φύλαγε καλά μέσα στο νου του για να τα κάνει μια μέρα… δική του μουσική…

Η εξάντληση μετά την επιτυχία…

Τελικά, μετά από τις συναυλίες σε Παρίσι και Λονδίνο.. η οικογένεια παίρνει το δρόμο για την πατρίδα. Αλλά ήταν τέτοια η κούραση πατέρα και γιου.. που και οι δύο έμειναν ένα μήνα στο κρεβάτι όταν βρίσκονταν στην πόλη Lille της Γαλλίας! Το κουραστικό ταξίδι, οι πολλές εμφανίσεις, οι κακουχίες που προξενούσαν οι τότε μεταφορές.. όλα αυτά τους απόκαμαν! Ακολούθησαν βέβαια και άλλες εμφανίσεις αλλά η κούραση τους ήταν κάτι το φοβερό! Είχαν κυριολεκτικά… οργώσει την Ευρώπη! Στη Χάγη μάλιστα η αδελφή του έπαθε πνευμονία βαριάς μορφής! Όλοι, τότε, περίμεναν το τέλος της! Γλίτωσε το θάνατο τελικά αλλά μετά έπεσε βαριά άρρωστος από πυρετό ο Αμαντέους! Με χίλια βάσανα κατάφερε να επανέλθει στα κιλά του και να συνέλθει από τη δοκιμασία! Και όταν έγινε καλά… επέστρεψε αμέσως στη δραστηριότητά του και στις περιοδείες…

«Πολλοί μουσικοί πεθαίνουν χωρίς να έχουν μάθει όσα ξέρει αυτό το αγοράκι!»…

Βέβαια από ένα σημείο και μετά.. όταν το κοινό γνώρισε το παιδί θαύμα.. χάθηκε ο αρχικός ενθουσιασμός και το πρώτο πρώτο ενδιαφέρον… πράγμα λογικό. Αλλά, οι Μότσαρτ δεν πτοήθηκαν! Άλλωστε, οι περιοδείες ήταν εξαιρετικά επιτυχημένες σε κάθε περίπτωση… – Και οι μέχρι τότε επιτυχίες του Αμαντέους και του Λεοπόλδου Μότσαρτ μπορούν να συνοψιστούν σε μια φράση που είπε ο διάδοχος Κάρολος Φερδινάνδος της Βρουνσβίκης που ήταν ο ήρωας του επταετούς πολέμου μα και μουσικός. Είπε λοιπόν αυτός ο ισχυρός της εποχής: «Πολλοί μουσικοί πεθαίνουν χωρίς να έχουν μάθει όσα ξέρει αυτό το αγοράκι!».

Πίσω στο Σάλτσμπουργκ μετά από… τρία χρόνια…

Τελικά, οι Μότσαρτ επέστρεψαν στο Σάλτσμπουργκ και ο μικρός Αμαντέους είχε φτάσει στα δέκα του έτη. Άλλωστε, συνολικά, έλειψαν τρία χρόνια οι Μότσαρτ από την πόλη (1763 – 1766). Τι του έμελλε να ζήσει άραγε τα επόμενα χρόνια; Ποιους δρόμους θα ακολουθούσε και τι θα συναντούσε στη ζωή του το μεγάλο αυτό πνεύμα της Μουσικής; Αυτά αλλά και άλλα συγκινητικά στοιχεία για την τρομερά ενδιαφέρουσα ζωή του θα τα μάθουμε στα επόμενα μέρη αυτής της μικρής μας βιογραφίας για τον τεράστιο Αμαντέους…

[Total: 3   Average: 5/5]