Έως 12/3/2017 Η ιστορία των εσωρούχων, Λονδίνο

Η έκθεση “Undressed: A Brief History of Underwear” στο Μουσείο Victoria & Albert ανατρέχει μέσα από 200 κομμάτια στην ιστορία των εσωρούχων, από τον 18ο αιώνα έως τις μέρες μας, ερευνώντας τη σχέση τους με τη βιομηχανία μόδας και την ηθική της κάθε εποχής.

Το εσώρουχο, έμελλε να συνδεθεί περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο ένδυμα στην ιστορία του με την σεξουαλικότητα, τον αισθησιασμό, αλλά και την κοινωνική θέση, το φύλο και το στιλ.

Η πρώτη αναφορά για εσώρουχο φαίνεται να εντοπίζεται στα 7000 π.Χ στην Αίγυπτο. Ένα απλό κομμάτι υφάσματος που τυλιγόταν στη μέση και κάλυπτε τα απόκρυφα σημεία, ήταν η πρώτη μορφή του ενδύματος. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν φορούσαν εσώρουχα παρά μόνο τον χιτώνα, το ένδυμα που κάλυπτε όλο το σώμα από το λαιμό έως τους αστραγάλους και έδενε στη μέση με μία επιπλέον στρώση υφάσματος.

Η εδραίωση του εκλεκτού ενδύματος έγινε τον Μεσαίωνα. Τα εσώρουχα θεωρούνταν ανδρική υπόθεση, η οποία υποδείκνυε κοινωνικό κύρος και εξουσία. Φτάσαμε στο 2008, όπου νέα ευρήματα στην Αυστρία αποδεικνύουν την ύπαρξη γυναικείων εσωρούχων κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα με τη μορφή του σουτιέν και του κάτω εσωρούχου, πολύ κοντά στην γνώριμη σε εμάς εκδοχή.

ε-1
Αντρική φανέλα και εσώρουχο που εκτίθενται στη συλλογή του Μουσείου Βικτώρια και Αλβέρτος (Victoria and Albert Museum, London)

Στην ιστορία των εσωρούχων του 17ου και 18ου αιώνα, σπουδαία θέση κατείχαν τα λευκά εσώρουχα. Τα καθαρά λευκά εσώρουχα θεωρούνταν απόδειξη αγνότητας. Η διαδικασία πλυσίματος τους ήταν ιδιαίτερα κοπιώδης, αφού το τρίψιμο με σαπούνι και ζεστό νερό (για να διατηρήσουν την λαμπρότητα του λευκού) θεωρούταν μείζον θέμα για την υγιεινή, αλλά και την κοινωνική τάξη. Τα διακοσμούσαν φλύαρες δαντέλες στο λαιμό και στα μανίκια και ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής φροντισμένης ενδυμασίας των κυριών της εποχής.

Ιδιαίτερη μνεία θα πρέπει να γίνει στις κάλτσες ως πρόδρομο των καλτσών και των καλσόν. Γύρω στα 1900, κάλτσες με περίτεχνα σχέδια και ιδιαίτερη διακόσμηση, σχεδιασμένες να συνδυαστούν με παπούτσια που θα αναδείκνυαν τα στολίδια τους, αποτέλεσαν βασικό στοιχείο της συνολικής εμφάνισης των γυναικών.

Στα 1930 εμφανίστηκαν τα σουτιέν με τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, σηματοδοτώντας τις κοινωνικές αλλαγές της εποχής και τη θέση της γυναίκας, που άρχιζε να αλλάζει ριζικά. Πιο ελαφριά και μαλακά υλικά άρχισαν να χρησιμοποιούνται στην κατασκευή των σουτιέν και ανάλογα σχέδια, τα οποία δεν χρειάζονταν βοήθεια οικιακής βοηθού για να τοποθετούν.

ε4
Το πρώτο σουτιέν, το οποίο ανακαλύφθηκε πρόσφατα, άλλαξε στην ιστορία των εσωρούχων όπως την γνωρίζαμε (University of Innsbruck).

Τα σουτιέν αυτά συνοδεύτηκαν από κιλότες που φτιάχνονταν από μετάξι και σιφόν και διακοσμούνταν με δαντέλες. Ήταν αρκετά ψηλόμεσα αυτά τα πρώτα κάτω εσώρουχα και στήριζαν με ειδικούς μεγάλου φάρδους ιμάντες τις λεπτές κάλτσες που φορούσαν οι γυναίκες στα 1930.

Επανάσταση στο χώρο των εσωρούχων έφερε το υλικό νάιλον, που διαδόθηκε γρήγορα, αφού προσέφερε άνεση με την ελαφριά του υφή και πλενόταν εύκολα σε σχέση με τα μέχρι πρότινος υλικά που επιλέγονταν για την κατασκευή εσωρούχων.

Τα σουτιέν στα 1979 ως σύμβολο της πατριαρχίας κάηκαν από τις τότε φεμινίστριες και διάφορα κινήματα ανέκυψαν σε σχέση με τα εσώρουχα και την ισότητα των δύο φύλων.

ε-2
Ο εμβληματικός κορσές που σχεδιάστηκε από την Βίβιαν Γουέστγουντ κατά τα πρότυπα του 17ου αιώνα (Victoria and Albert Museum, London).

Σήμερα, στο εμπόριο έχουν κάνει την επανεμφάνισή τους τα ψηλόμεσα εσώρουχα και η βίντατζ αισθητική της δαντέλας και των βα-βα-βουμ εσωρούχων, χωρίς να παραγκωνίζουν τα μικροσκοπικά στρινγκ. Από τις χρωματιστές τιράντες της Κάρι Μπράντσο, σύμβολο της «αναγέννησης» του σουτιέν ως στοιχείο συμπληρωματικό της εμφάνισης, έως το κορσέ της Κιμ Καρντάσιαν, οι γυναίκες συνεχίζουν να ξοδεύουν μικρές περιουσίες για τα εσώρουχά τους.

www.vam.ac.uk

 

[Total: 0   Average: 0/5]