TSAINA – Τα πάντα για το τσάι

Συνέντευξη – photos: Θεανώ Γαρμπή

επιγραφη τσαι

Είχαμε την ευκαιρία, να συναντήσουμε και να μιλήσουμε με τις ιδιοκτήτριες ενός από τα λίγα εξειδικευμένα μαγαζιά της Αθήνας σε σχέση με το τσάι, το «TSAINA-Τα πάντα για το τσάι» Ευχαριστούμε πολύ τις κυρίες Αναστασία και Μαρία Δεμερτζή, για τις πολύτιμες πληροφορίες που μας έδωσαν, αλλά και για την φιλοξενία.
Το κατάστημα βρίσκεται στη Σόλωνος 28, Αθήνα. Τηλ. 2103648355, www.tsaina.gr, Facebook: TSAINA Τα πάντα για το τσάι

Θα θέλαμε να μας μιλήσετε λίγο για τη δουλειά σας και να μας πείτε από πού φέρνετε τα διάφορα τσάι

Έχουμε ανοίξει πριν από περίπου 10 χρόνια και κάνουμε εμείς οι ίδιες- απευθείας- την εισαγωγή από τη Γαλλική Εταιρεία «Palais des Thes». Οι άνθρωποι του Palais des Thes, όλο το χρόνο επισκέπτονται διάφορες φυτείες και επιλέγουν ότι καλύτερο σε ποιότητα. Έχουμε τσάι από Κίνα, Κεϋλάνη, Ιαπωνία, Ιράν, Ινδία. Από όλες τις χώρες παραγωγής τσαγιού, αν θέλετε. Πράσινο, μαύρο, καθώς και  το «Μισής Οξείδωσης» όπως λένε, που είναι κάτι ενδιάμεσο μεταξύ πράσινου και μαύρου, το Oolong.

μαγαζι τσαι
Τα αρωματικά μείγματα γίνονται στη Γαλλία από τους γευσιγνώστες της εταιρείας και είναι κατά κάποιο τρόπο «Αποκλειστικές γεύσεις», ιδιαίτερες, με μπαχαρικά, με λουλούδια, πάντα χωρίς χημικές ουσίες και διάφορες περίεργες επεξεργασίες. Μπορεί κάποιος να δει τα πέταλα των λουλουδιών, τα φύλλα, τη κανέλα, το γαρύφαλλο κ.λπ. Η ίδια ποιότητα είναι και στις συσκευασίες, δηλαδή δεν είναι αυτό που βλέπουμε στα φακελάκια τα βιομηχανοποιημένα ενός σούπερ μάρκετ με τα σπασμένα και τριμμένα φύλλα που μοιάζουν σαν σκόνη. Είναι ολόκληρα τα φύλλα, ακόμα και μέσα στα φακελάκια. Υπάρχουν και τα βιολογικά όπου έρχονται συσκευασμένα από τη Γαλλία, με πιστοποίηση ελέγχου ότι είναι όντως βιολογικά. Επίσης, έρχονται όλα τα αξεσουάρ από την εταιρεία, τσαγέρες, κούπες και όλα τα χρηστικά είδη για τη σωστή ετοιμασία ενός πραγματικού τσαγιού.

Οι Έλληνες πίνουν τσάι;

Οι Έλληνες μόλις έχουν ξεκινήσει να πίνουν τσάι, λόγω  των διατροφολόγων, διαιτολόγων, αλλά και λόγω της ανάγκης πλέον για μια πιο ισορροπημένη και υγιεινή ζωή.

 

τσαγιερα1
Τσαγιέρα από πορσελάνη

Ποιο είναι το τσάι που πουλάει περισσότερο;

Πουλάει πιο πολύ το πράσινο. Βέβαια, λόγω του ότι δεν υπάρχει παράδοση, προτιμούν πολύ τα αρωματικά, διότι έχουν τη ψευδή εντύπωση ότι το τσάι δεν έχει γεύση ή άρωμα. Κι έτσι προτιμούν πιο πολύ να έχει μέσα μπαχαρικά, λουλούδια και φρούτα. Πιστεύουμε ότι μόλις αρχίσουν να μαθαίνουν και να μπαίνουν περισσότερο στο νόημα θα αρχίσουν να διαλέγουν και άλλες γεύσεις και ποιότητες. Υπάρχουν  άνθρωποι που λόγω σπουδών ή είτε γιατί μένουν στο εξωτερικό, στην Αγγλία για παράδειγμα, προτιμούν το μαύρο τσάι. Είναι ανάλογα. Το σημαντικό είναι ότι έχουν αρχίσει να κατανοούν τις ποιοτικές διαφορές.

Θέλουν κάτι σε καλή ποιότητα, ολόκληρα τα φύλλα του τσαγιού, ξεφεύγουν από αυτά που βρίσκουν στο εμπόριο, που ουσιαστικά είναι σπασμένα φύλλα και δεν είναι καλή η ποιότητα. Το να λένε κινέζικο τσάι, ένα τσάι από μια εταιρεία που δεν είναι από τη Κίνα, και το τσάι προέρχεται από δέντρα που μεταφυτεύτηκαν στην Αφρική για παράδειγμα, είναι σα να πουλάμε εμείς κρασί γαλλικής ποικιλίας από ελληνικά στρέμματα. Όχι ότι είναι κακό, αλλά δεν είναι από τη μάνα γη, δεν έχει υποστεί το φυτό τις κλιματολογικές συνθήκες που πραγματικά χρειάζεται από το μέρος που προέρχεται, για να έχει το ζητούμενο γευστικό και ποιοτικό αποτέλεσμα. Εκεί είναι η διαφορά με αυτές τις βιομηχανοποιημένες εταιρείες.  Το ίδιο ισχύει και για το καφέ, δεν βρίσκει ο καταναλωτής την ίδια ποιότητα καφέ σε κάποιο σούπερ μάρκετ και σε ένα εξειδικευμένο μαγαζί καφέ.
Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με το Τεϊόδεντρο. Το εκχύλισμα που θα βγάλεις από τα φύλλα, διαφοροποιείται από περιοχή σε περιοχή. Αυτή είναι μια σημαντική λεπτομέρεια που δεν είναι γνωστή.

 

τσαι3
Το Yunnan είναι ότι καλύτερο στο μαύρο τσάι. Yunnan, είναι περιοχή της Κίνας η οποία θεωρείται ότι παράγει τα καλύτερα τσάι στο κόσμο. Βγάζει περισσότερο μαύρα, αλλά και πράσινα εξαιρετικής ποιότητας. Το τσάι της φωτογραφίας, είναι μόνο μπουμπούκια. Υπάρχει και παραγωγή με τα φύλλα, αλλά είναι πιο φθηνή η τιμή. Μόνο τα μπουμπούκια, κάνει τη τιμή του να ανεβαίνει, γιατί πρόκειται για τις κορυφές του Τεϊόδεντρου και χρειάζονται 200 χιλιάδες μπουμπούκια για ένα κιλό τσάι. Εκτός από αυτό, όσο κατεβαίνουν προς τα κάτω μαζεύοντας τα φύλλα, τόσο κατεβαίνει η ποιότητα, άρα και η τιμή. Τα τελευταία φύλλα, είναι αυτά τα θρυμματισμένα που χρησιμοποιούν στα βιομηχανοποιημένα φακελάκια.

Από την άλλη είναι και η σοδειά. Το τσάι το μαζεύουν 4 φορές το χρόνο. Άλλο είναι η πρώτη σοδειά, άλλο είναι η τελευταία. Η πρώτη σοδειά είναι πιο γεμάτη στη γεύση γιατί το δέντρο το χειμώνα έχει ξεκουραστεί. Η τέταρτη σοδειά είναι το πιο φθηνό τσάι, δεν είναι το πρώτο το καλό.
Η καλή συγκομιδή γίνεται την άνοιξη, μετά την άνοιξη και λίγο πριν το καλοκαίρι, η καλοκαιρινή και η φθινοπωρινή. Οπότε η φθινοπωρινή που είναι και η τελευταία, είναι και η πιο χαμηλής περιεκτικότητας σε εκχύλισμα των φύλλων.
Το τσάι έχει πολλά να δώσει. Υπάρχουν γευσιγνώστες που είναι στο επάγγελμα πάνω από 30 χρόνια και σου λένε ότι ακόμη ανακαλύπτουν πράγματα. Είναι ένας μαγικός κόσμος, γιατί είναι η φύση που αποφασίζει!

Ο κόσμος γνωρίζει το πράσινο και το μαύρο τσάι, αλλά υπάρχουν κι άλλα, όπως το Oolong. Το Oolong είναι ένα ενδιάμεσο τσάι. Πρώτα από όλα, να πούμε ότι το δέντρο είναι ένα, το Τεϊόδεντρο. Είτε είναι πράσινο είτε είναι μαύρο, βγαίνει από το ίδιο αυτό δέντρο. Απλά γίνεται μια διαφορετική διεργασία που τα κατατάσσει σε πράσινο- μαύρο ή λευκό. Στο Λευκό για παράδειγμα, παίρνουν τα φύλλα, τα στεγνώνουν και δεν γίνεται καμία άλλη επεξεργασία. Στο πράσινο τσάι, αφήνουν τα φύλλα λίγο να μαραθούν και να γίνουν εύπλαστα και του δίνουν διάφορα σχήματα, το κάνουν είτε σαν μπιλίτσα, ή ξεδιπλώνεται σε ολόκληρο φύλλο ή είναι σαν στριφτό. Η διαφορά είναι ότι οι Κινέζοι το στεγνώνουν με ατμό και οι Γιαπωνέζοι με υγρασία. (Η μυρωδιά τους είναι δυνατή και διαφέρει. Αν και είναι όλα πράσινο τσάι, μου εξηγούν πως δίνουν διαφορετική γεύση λόγο της διαφορετικής επεξεργασίας τους).

Το Λευκό τσάι από πού πήρε την ονομασία του;

Το λευκό τσάι είναι αυτό που το φύλλο του βρίσκεται σχεδόν στη φυσική του μορφή. Το ονομάζουν έτσι γιατί είναι λευκό το εκχύλισμα, μοιάζει σαν λευκό κρασί, και γιατί όταν βραχούν τα φύλλα κάνουν ένα ασημί χρώμα. Είναι καλής ποιότητας τσάι, αλλά υπάρχει και μια ακόμα καλύτερη που είναι τα ανθάκια-οι κορυφές. Όταν είναι μόνο τα μπουμπούκια είναι και πολύ ακριβό, γιατί χρειάζονται πάνω από 200 χιλιάδες μπουμπούκια για ένα κιλό τσάι τα οποία μαζεύονται με το χέρι. Μόνο στην Ιαπωνία έχουν αρχίσει να μαζεύονται με μηχανικό τρόπο. Αλλά στην Κίνα και στη Κεϋλάνη μαζεύονται ακόμα με το χέρι.
Η Κίνα με την Ιαπωνία ακόμα μαλώνουν για το που υπήρξε το πρώτο Τεϊόδεντρο, υποτίθεται ότι υπήρξε στην Κίνα.

τσαι5
To «Λευκό» τσάι θεωρείται ένα πολύ καλό τσάι, λόγω του ότι δεν έχει υποστεί επεξεργασίες. Είναι σα να λέμε «Έξτρα παρθένο Ελαιόλαδο».

Το όνομα «Τσάι» από που έχει βγει;

«cha» είναι στα κινέζικα το «Τεϊό» (από το Τεϊόδεντρο) όπως θα έπρεπε να το λέμε εμείς στα Ελληνικά. Το «cha» σημαίνει το εκχύλισμα που βγαίνει από τα φύλλα του Τεϊόδεντρου.

Πιο είναι το πιο ακριβό τσάι που διαθέτεται;

Το «Γιοκούρο» (GYOKURO HIKARI) από την Ιαπωνία. Η συγκομιδή του γίνεται μια φορά το χρόνο, κάθε άνοιξη. Μια μέρα πριν τη συγκομιδή σκεπάζουν όλες τις φυτείες με σεντόνια όπου γίνεται το φαινόμενο της φωτοσύνθεσης και μετά βγάζουν τα σεντόνια, το μαζεύουν και το στεγνώνουν. Είναι ένα ιδιαίτερο τσάι. Φέρνουμε ένα-δυο κουτιά μόνο, γιατί είναι ακριβό και διανύουμε μια δύσκολη περίοδο για τέτοιες τιμές, αν και το αξίζει. Φέρναμε περισσότερο, αλλά τώρα δεν είναι πολλοί εκείνοι που θα το αγοράσουν.
Η τιμή του GYOKURO έχει κάποιες διακυμάνσεις ανάλογα με την ηλικία του δέντρου. Όταν το δέντρο είναι νεαρό το GYOKYURO είναι πιο φθηνό, ενώ όταν το δέντρο είναι ώριμο, η τιμή του ανεβαίνει. Και αυτό συμβαίνει γιατί βγάζει διαφορετικό εκχύλισμα. Όντως είναι ένα ιδιαίτερο τσάι που η γεύση του σου μένει για πάρα πολύ ώρα στον ουρανίσκο. Το συγκεκριμένο τσάι, θέλει μια θερμοκρασία νερού στους 55 βαθμούς κελσίου και όχι παραπάνω, διαφορετικά βγάζει κάτι αρώματα που παραμορφώνουν τη γεύση του. Η θερμοκρασία νερού έχει μεγάλη σημασία για το κάθε τσάι.

Έχετε πολλές γνώσεις σε σχέση με το τσάι. Θα θέλατε να μας πείτε πως γνωρίζεται τόσα πολλά, πέρα από το γεγονός ότι αγαπάτε πολύ το αντικείμενό σας και αυτό φαίνεται

Όταν αγαπάς κάτι το μαθαίνεις. Πριν ανοίξουμε το μαγαζί γνωρίζαμε κάποια πράγματα γιατί  αγαπάμε όντως το αντικείμενο. Στη συνέχεια κάναμε σεμινάρια στη Γαλλία, στην εταιρεία. Πρέπει να το αγαπάς και να θέλεις να μάθεις κι άλλα για αυτό, καθώς και καινούργια πράγματα πάνω σε αυτό. Να το παρακολουθείς.

Τι τσάι προτιμούν να πίνουν οι λαοί που η χώρα τους παράγει το τσάι;

τσαι2
Το κόκκινο τσάι ή Rooibos, προέρχεται από την Αφρική και δεν είναι από Τεϊόδεντρο, αλλά από θάμνο και καλλιεργείται στο ακρωτήρι της καλής ελπίδας. Δεν έχει τεϊνη (συστατικό του τσαγιού, αντίστοιχο με την καφεΐνη). Από έρευνες που έχουν γίνει, έχει αποδειχτεί ότι είναι πλούσιο σε συστατικά, όπως είναι οι κατεχίνες και πολυφαινόλες, ακριβώς όπως και το πράσινο τσάι, άρα είναι εξίσου ωφέλιμο. Δεν θεωρείται τσάι αλλά αφέψημα.

Οι Ιάπωνες πίνουν πράσινο τσάι. Οι Κινέζοι πίνουν και αυτοί πράσινο τσάι, αλλά και ένα ακόμα που είναι «Μισής οξείδωσης», δηλαδή ένα είδος πράσινου προς μαύρου τσαγιού. Όσο για την Ινδία και την Κεϋλάνη, προτιμούν το μαύρο τσάι, περισσότερο λόγω της αγγλικής αποικιοκρατίας που έχουν υποστεί στο παρελθόν. Είναι γνωστό ότι οι Άγγλοι αγαπούν το μαύρο τσάι. Το μαύρο τσάι, είναι ένα τσάι που έχει υποστεί ζύμωση. Ανακαλύφθηκε τυχαία, μέσα σε ένα καράβι που ξεκίνησε για την Αγγλία και έπεσε σε τρικυμία. Έμεινε το εμπόρευμα τσαγιού μέσα στο καράβι  με την υγρασία, κι έτσι άρχισε ένα είδος ζύμωσης, με αποτέλεσμα να φτάσει μαύρο στην Αγγλία. Οι Άγγλοι δεν ήθελαν να το πετάξουν γιατί ήταν μια περιουσία, το δοκίμασαν, τους άρεσε και από τότε ξεκίνησε να υπάρχει το μαύρο τσάι.  Οι Ιάπωνες και οι Κινέζοι δεν πίνουν μαύρο τσάι σχεδόν καθόλου. Και στη Κίνα δεν το ονομάζουν «Μαύρο», αλλά κόκκινο, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με το «Κόκκινο τσάι ή Rooibos» που προέρχεται από την Αφρική.

Να προσθέσουμε ότι δεν υπάρχει αυτό που λέμε στην Ελλάδα «Τσάι του Βουνού», διότι στην Ελλάδα δεν μπορεί να καλλιεργηθεί Τεϊόδεντρο για να έχουμε τσάι. Πρόκειται για βότανο και όχι τσάι. Ονομάζεται «Siderites Syriaca» ή αλλιώς «Σιδερίτης του Διοσκουρίδη». Το Φασκόμηλο, το χαμομήλι, το Δίκταμο και όλα αυτά είναι βότανα, αφεψήματα, όχι τσάι. Δεν μας ξυπνάνε, δεν έχουν τεϊνη, δεν είναι από Τεϊόδεντρο. Όπως επίσης δεν υπάρχει «Αγγλικό τσάι» όπως λένε οι περισσότεροι. Η Αγγλία δεν παράγει τσάι, φέρνει τσάι από την Ινδία και την Κεϋλάνη. Το μόνο που κάνει, είναι να αναμειγνύει διάφορα τσάι μεταξύ τους από  τις χώρες αυτές και να δημιουργεί τα «χαρμάνια» που θέλει, κάτω από το όνομα αγγλικών εταιριών. Κάπως έτσι καθιερώθηκε σε όλη την αγορά του τσαγιού το «εγγλέζικο τσάι».

Αν το ψάξει κανείς θα διαπιστώσει ότι υπάρχουν πολλά είδη τσάι που προέρχονται από μικρούς παραγωγούς, από διάφορες μικρές, ασιατικές περιοχές και είναι εξαιρετικά, αλλά τα βρίσκει κανείς μόνο σε πολύ εξειδικευμένα μαγαζιά του είδους.

τσαι6
Το υπέροχο τσάι Ν 25, το οποίο έρχεται μόνο κάθε Χριστούγεννα. Το άρωμα του, καθώς μου άνοιξαν το καπάκι του κουτιού, γέμισε όλο το μαγαζί. Αρωματισμένο με εσπεροειδή, με κανέλλα, τριαντάφυλλο, τζίντζερ, γαρύφαλλο και φλούδες πορτοκαλιού. Είχα την ευκαιρία να το δοκιμάσω φτιαγμένο με Μαύρο τσάι και πραγματικά κατάλαβα τη διαφορά. Γίνεται με Μαύρο ή Πράσινο Τσάι, ή Rooibos χωρίς τεΐνη.

Τι ρόλο μπορεί να παίξει το τσάι στην υγεία μας;

Από διάφορες μελέτες που έχουν γίνει, έχει διαπιστωθεί ότι κάνει πολύ καλό. Πρώτα από όλα θωρακίζει τον οργανισμό, σε συνδυασμό πάντα με μια σωστή διατροφή. Έχει αποδειχτεί ότι με τις κατεχίνες και τις πολυφαινόλες που έχει ή το μαύρο τσάι που έχει τις τανίνες όπως το κόκκινο κρασί και κάνει καλό στο αίμα και την καρδιά, προστατεύει από διάφορες βαριές ασθένειες όπως ο καρκίνος. Θα πρέπει να επισημάνουμε, ότι το τσάι δεν θεραπεύει, βοηθάει. Όταν ξεκίνησαν οι έρευνες και οι μελέτες  σε αυτές τις χώρες που δεν παρουσίαζαν μεγάλα ποσοστά σε κάποιες σοβαρές ασθένειες, διαπιστώθηκε ότι παρόλο που οι Κινέζοι είναι συχνά εκτεθειμένοι στον ήλιο κάνοντας αυτή τη δουλεία, δεν παθαίνουν καρκίνο του δέρματος όπως στις δυτικές χώρες, και αυτό σχετίστηκε με το γεγονός ότι πίνουν πολύ πράσινο τσάι. Πολλές φορές το πίνουν αντί για νερό. Αποδείχτηκε, λοιπόν, ότι τα κύτταρά τους βρίσκονται σε πολύ καλή φυσική κατάσταση. Μην πάρουμε όμως το τσάι σαν «θεραπεία», πίνοντας ένα τσάι μια στο τόσο. Οι Κινέζοι έχουν το τσάι ενταγμένο στην καθημερινότητά τους.

τσαι4
Πράσινο τσάι με άρωμα γιασεμιού. Μαζεύουν ένα – ένα τα φύλλα και δημιουργού το μπουκετάκι αυτό. Είναι δεμένα στο χέρι. Βάζουν κλωστή για να φτιάξουν το μπουκετάκι, βάζουν μέσα το αμάραντο, το τυλίγουν με γάζα για να γίνει αυτή η μπάλα που βλέπουμε και μετά το αφήνουν να στεγνώσει. Κατόπιν, απλώνουν επάνω του γιασεμιά για να απορροφήσει τα αρώματά τους. Το τσάι έχει τρομερή απορροφητικότητα. Όσο παίρνει το άρωμα του γιασεμιού και φτάσει στο επιθυμητό για εκείνους σημείο, σταματάνε τη διαδικασία. Η διαδικασία θέλει να βάζουν γιασεμιά, να τα πετάνε και να ξαναβάζουν. Όταν βάλουμε αυτή τη μπαλίτσα στο ζεστό νερό, ανοίγει σαν άνθος, γι’ αυτό και αυτό το είδος το τσαγιού ονομάζεται «Bloomming Tea».

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ της τεϊνης και της καφεΐνης;

Η τεΐνη σε κρατάει σε εγρήγορση, χωρίς όμως να προκαλεί τον εκνευρισμό που προκαλεί η καφεΐνη. Η καφεΐνη σε ξυπνά και μετά πέφτεις, ενώ η τεΐνη σε κρατάει σε εγρήγορση ένα 8ωρο γεμάτο. Ενώ είναι το ίδιο συστατικό, λειτουργεί και δρα στο σώμα τελείως διαφορετικά στον ανθρώπινο οργανισμό, λόγω των διαφορετικών συστατικών που περιέχουν ο καφές και το τσάι.

Το τσάι το οποίο έχει χαμηλή ποσότητα τεΪνης είναι το Oolong που είναι μισής οξείδωσης. Τα Oolong γίνονται από μεγάλα, ώριμα φύλλα. Το μεγαλύτερο ποσοστό τεϊνης σε ένα Τεϊόδεντρο, βρίσκεται πάντα στη κορυφή, στα πρώτα 4-5 φύλλα. Όσο το φύλλο μεγαλώνει και κατεβαίνουμε προς τα κάτω, τα ποσοστά της τεΪνης πέφτουν. Επίσης τα Oolong περνούν από διάφορες διαδικασίες, θέλουν μια διαφορετική επεξεργασία, αρκετά πιο περίπλοκη. Τα βάζουν σε διάφορους χώρους, τα αφήνουν να «ιδρώσουν» οπότε φεύγει η τεΐνη, γιατί η τεΐνη είναι το πρώτο συστατικό που απελευθερώνεται.

Αν θέλουμε να κάνουμε ένα τσάι χωρίς τεΐνη (Ντετεϊνέ, το αντίστοιχο Ντεκαφεϊνέ), το μόνο που χρειάζεται να κάνουμε είναι να χύσουμε το πρώτο τσάι (στο ένα λεπτό βρασίματος) και να φτιάξουμε ένα δεύτερο με τα ίδια φύλλα. Έτσι έχουμε ένα τσάι χωρίς τεΐνη. Η τεΐνη είναι το πρώτο πράγμα που απελευθερώνεται μέσα στο ζεστό νερό.

Οι Έλληνες συνηθίζουμε να «μαγειρεύουμε» τα διάφορα τσάι, καθώς και τα βότανα, κάτι το οποίο είναι καταστροφικό για το αφέψημα ή το τσάι. Δεν τα «μαγειρεύουμε», δεν αφήνουμε να κοχλάσει το νερό, γιατί καταστρέφει τα φύλλα του τσαγιού ή τα βότανα. Ζεσταίνεται πρώτα το νερό και πριν φτάσει στο βρασμό το σβήνουμε και ρίχνουμε μέσα μια κουταλιά τσάι για ένα φλιτζάνι και το αφήνουμε μερικά λεπτά. Το πόσα λεπτά το αφήνουμε, εξαρτάται από το τσάι. Αν είναι πράσινο για παράδειγμα, το αφήνουμε 3 λεπτά πριν το σουρώσουμε. Το λευκό το αφήνουμε γύρω στα 12 λεπτά, το μαύρο θέλει 4 με 5 λεπτά. Στις δικές μας συσκευασίες που βάζουμε τα διάφορα τσάι, βάζουμε ετικέτα με το χρόνο που χρειάζεταιι το κάθε τσάι που θα αγοράσει ο πελάτης. Γιατί αν βράσει πολύ το νερό, χάνεται το οξυγόνο του νερού, οπότε δεν έχει οξυγόνο το νερό για να μας βγάλει τα αρώματα. Δεύτερον, καταλήγουμε να πίνουμε τα άλατα που απελευθερώνει το νερό και χάνει τη γεύση του, καταστρέφονται τα συστατικά του.

Όταν μείνει πολύ ώρα το τσάι στο ζεστό νερό απελευθερώνονται περισσότερες τανίνες και τότε το τσάι πικρίζει και γίνεται στυφό. Υπάρχουν πελάτες που τους αρέσει να το πίνουν στυφό ή πικρό, ή που θέλουν τις παραπάνω τανίνες γιατί θεωρούν ότι κάνουν καλό στην υγεία. Δεν είναι κακό, είναι θέμα γούστου.

Φροντίζουμε  να μην βάζουμε τα φύλλα σε στενό μέρος, σε αυτά τα μικρά ειδικά δοχεία που κλείνουν και τα ρίχνουμε μέσα στο ζεστό νερό, γιατί δεν αφήνουν τα φύλλα να ανοίξουν και να βγάλουν τα αρώματα και τα συστατικά τους, πιέζονται. Το τσάι χρειάζεται χώρο μέσα στο νερό, τα φύλλα απορροφούν το νερό, παίρνουν όγκο κι έτσι απελευθερώνονται όλα του τα αρώματα και τα συστατικά. Όπως λένε οι Κινέζοι, «Η Μάνα του τσαγιού, είναι το νερό».

τσαγιερα2
Τσαγιέρα από Μαντέμι

Ποιο υλικό θεωρείται καλό για μια τσαγέρα;

Οι γιαπωνέζικες, μαντεμένιες  είναι  πολύ καλές με υάλωση μέσα και κρατάνε το τσάι ζεστό λόγω του ότι είναι μαντέμι. Βέβαια είναι λίγο ακριβές, αλλά αξίζουν. Μετά είναι η πορσελάνη που επίσης είναι πολύ καλή και δεν προδίδει τη γεύση του τσαγιού. Υπάρχουν και οι γυάλινες, με το ειδικό γυαλί που δεν σπάει με το ζεστό νερό. Στην Κίνα χρησιμοποιούν πολύ τις πήλινες τις μικρές, ατομικές περισσότερο, για κάθε τσάι και από μια μικρή πήλινη, γιατί το πηλό έχει τη τάση να απορροφά τα αρώματα και να τα βγάζει κατά την επόμενη χρήση.  Είναι αυτό που λένε οι Κινέζοι, «Έχει μνήμη η τσαγέρα»…

τσαγιερα3
Τσαγιέρες από γυαλί ειδικές για υψηλή θερμοκρασία, αλλά και για να κρατάει το τσάι ζεστό με ρεσό
[Total: 0    Average: 0/5]