Διονύσης Μαρίνος: “Ποτέ πια εμείς”

Τίτλος: Ποτέ πια Εμείς
Συγγραφέας: Διονύσης Μαρίνος
Εκδόσεις: Μελάνι
Ημερ. Κυκλοφορίας: Δεκέμβριος 2019
Σελίδες: 42

“πάντα τα απογεύματα δύο κούτσουρα που ανάβουν
εσύ που πια χωρίς εμείς
ποτέ πια εμείς
χωρίς εμάς”

Πριν λίγες μέρες, βρέθηκα στην παρουσίαση του ποιητικού έργου του συγγραφέα και δημοσιογράφου Διονύση Μαρίνου, με τίτλο “Ποτέ πια Εμείς”. Το βιβλίο αναφέρεται στην απώλεια θανάτου, αλλά και την ευρύτερη απώλεια που πάντα περιέχει ίχνη ανεπίστρεπτου τέλους.

Δεν θα προσπαθήσω να γράψω κριτική, αφού δεν είμαι κριτικός. Θα πω, όμως, πως με έκανε να νιώσω.
Κάθε στίχος, κάθε ποίημα, κάθε παρακάτω σελίδα του βιβλίου, ακουμπάει σε κάθε σημάδι καρφιού, κοψίματος, πληγής ανοιχτής ή κλειστής ή ό,τι έχει ο καθένας μας, που όμως τον πονάει σε κάθε γύρισμα του νου. Και εκεί ακριβώς έρχεται η ταύτιση με τον Λογοτέχνη και την περιγραφή των δικών του συναισθημάτων.
Ακούς τον ραγισμένο ήχο των δικών σου στιγμών, των δικών σου αποστροφών του χρόνου, των δικών σου απωλειών. Βλέπεις όλα τα τελειωμένα κομμάτια να κολλούν, όπως να’ ναι, και να δημιουργούν ένα νέο σύνολο μέσα σου. Εικόνες περνούν μπροστά από τα μάτια σου και προκαλούν μια γλυκόπικρη συγκινησιακή φόρτιση. Πόνος από τη γρατζουνιά στην πληγή, πικρή γλύκα για το πρόσωπο ή τις στιγμές που έχουν φύγει.

“κι ίσως δεν είναι ο χωρισμός, η απώλεια
θάνατοι μικροί της κάθε μέρας
χώμα που κάλυψε χρόνια αναμονής
λάσπη σπαρτή της κάθε εκπνοής –
δεν είναι αυτά που τόσο με τρομάζουν
όσο το τσίμπημα του πόνου το ύπουλο
που στη χαρά με βρίσκει ασυντόνιστο
και δίχως άμυνες με κάνει να τον θέλω”

Το βιβλίο είναι καθηλωτικό, δίνει ένταση και αναρρίχηση θαμμένων συναισθημάτων και στιγμών, συγκινεί βαθύτατα.

Αξίζει να το διαβάσετε. Θα βρουν φωνή όλα τα σπασμένα κομμάτια σας.

Μ. Καλαφάτη

[Total: 2    Average: 5/5]