Άγγελος Χαριάτης: Η “ιστορία” με ακολουθεί παντού

“Ο συγγραφέας είναι ο παρατηρητής της ανθρώπινης ύπαρξης”

Συνέντευξη στη Μαρία Καλαφάτη

«Όταν με ρωτούν πώς γράφω απαντώ πάντα: μια λέξη τη φορά», έχει πει ο συγγραφέας Στίβεν Κίνγκ. Η μάχη των λέξεων και η μετουσίωση των ιδεών και της έμπνευσης είναι ένα απαιτητικό “παιχνίδι” για τους συγγραφείς. Έχει μοναχικότητα αλλά και ένταση, αποστασιοποίηση αλλά και παρουσία. Έχει την επιθυμία ο πρωταγωνιστής να ολοκληρώσει το έργο μόνος του, γιατί από κάποιο σημείο και μετά έχει αποκτήσει δική του οντότητα… «Γράφοντας ένα βιβλίο, έρχεται κάποια στιγμή που ένας χαρακτήρας λέει ή κάνει κάτι που εσύ δεν είχες σκεφτεί. Από εκείνη τη στιγμή είναι ζωντανός και το αφήνεις πάνω του» τόνιζε ο Γκράχαμ Γκρήν.

Ο συγγραφέας, ενώ ζει δίπλα μας είναι αυτός που μπορεί να μετουσιώνει τα «απλά» σε έννοιες βαθιές. Συναντήσαμε τον Άγγελο Χαριάτη, έναν σύγχρονο και ταλαντούχο συγγραφέα και προσπαθήσαμε να σκιαγραφήσουμε τον τρόπο με τον οποίο συνδέει τις εμπειρίες του με τη γραφή και πως αποδίδει την καθημερινότητα ως ένα κατευθυνόμενο όνειρο.

Πείτε μας λίγα λόγια για εσάς

Γεννήθηκα στην Καλλιθέα στα μέσα της δεκαετίας του εβδομήντα. Μεγάλωσα στις γειτονιές του Πειραιά. Κατοικώ στα Νότια Προάστια. Έχω ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Παρακολούθησα δύο κύκλους σεμιναρίων δημιουργικής γραφής στο Ε.ΚΕ.ΒΙ. καθώς και λογοτεχνικές διαλέξεις στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο.

Πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή;

Ακόμη δεν έχω καταλάβει, υπό την έννοια ότι δεν ήταν τίποτα προγραμματισμένο. Τι σημαίνει αυτό: Δεν είχα δείξει σημάδια πεζογραφικής ή ποιητικής διάθεσης στα παιδικά μου χρόνια. Ένα μουντό χειμωνιάτικο πρωινό, λίγους μήνες πριν την ενηλικίωση έγραψα το πρώτο μου κείμενο. Χωρίς να έχω σκεφτεί τίποτα. Πήρα χαρτί και μολύβι και άπλωσα τις λέξεις στο χαρτί. Κι έπειτα ήρθε η γραφομηχανή, ύστερα ο υπολογιστής και κάπου εκεί κατάλαβα πως η συγγραφή είχε ξεφύγει από τα όρια μιας νεανικής τρέλας.

Τι σημαίνει συγγραφέας για εσάς;

Συγγραφέας θα πει: Εξερευνητής και ερευνητής της ανθρώπινης ύπαρξης. Με αρκετό διάβασμα, ταλέντο (χρειάζεται κι αυτό!), πολλή δουλειά και αποδοχή της μοναχικότητας που απαιτείται για να γράψεις απερίσπαστος.

Τι βιβλία έχετε γράψει; Τι πραγματεύονται;

Προσπαθώ να μην περιορίζομαι σε ένα συγκεκριμένο είδος. Νιώθω την ελευθερία, όταν μπορώ να κινούμαι από το αστυνομικό μυθιστόρημα στο κοινωνικό ή το αισθηματικό ή το ιστορικό ή της επιστημονικής φαντασίας. Με ενδιαφέρουν οι μικρές ιστορίες όπως και τα σπονδυλωτά μυθιστορήματα. Και οι νουβέλες, όπως και η ποίηση και τα παραμύθια.
Οι «25 ιστορίες για ευτυχισμένους αστούς» είναι συλλογή διηγημάτων. Ήταν η συγκέντρωση μιας δεκαετούς συγγραφικής περιπλάνησης στο χώρο των μικρών ιστοριών.
Οι «Παράπλευρες Απώλειες» είναι ένα κοινωνικό μυθιστόρημα, ανταλλαγής ρόλων στην Ελλάδα της πρώτου μνημονίου.
Το «Δάκτυλο» είναι υπαρξιακό μυθιστόρημα, αν και ο εκδοτικός οίκος το κατέταξε στην κατηγορία των αστυνομικών. Όχι ότι δεν έχει τέτοια στοιχεία. Κάθε άλλο.
Το «Όταν ξημερώνει…» είναι αισθηματικό μυθιστόρημα διαψευσμένων πόθων και συνειδητοποίησης.
Η «Πόλη των Γενναίων- Brave City» είναι ένα νεονουάρ sci fi αστυνομικό μυθιστόρημα. Δράση, σασπένς, δολοφονίες.
Κυκλοφορούν ελεύθερα στο διαδίκτυο το «Μαύρο-Κόκκινο» πολιτικό μυθιστόρημα και οι «Δέκα Εντολές» ουτοπικό μυθιστόρημα.

Τα θέματα σας από που τα αντλείτε; Πως εμπνέεστε;

Από την καθημερινότητα. Από πρότερες εμπειρίες. Από μια είδηση που μου έκανε εντύπωση. Από ένα βιβλίο που με συνεπήρε. Ή που με έκανε να το παρατήσω στη μέση του.
Στο μυθιστόρημα η έμπνευση δεν εξαντλείται σε μια ομοιοκατάληκτη ατάκα. Συμβαίνει κάπως έτσι: Υπάρχει λοιπόν μια ιδέα. Το θέμα. Η πρώτη καταγραφή γίνεται στο μυαλό μου. Η δεύτερη στο μαύρο σημειωματάριο. Αν η ιστορία αξίζει να γραφτεί, κάθε πρωί θα με ακολουθεί. Παντού. Μέχρι να φτιάξω τα πρώτα σενάρια, το θέμα, την πλοκή, τους χαρακτήρες, μέχρι να αρχίσω να πληκτρολογώ. Θέλω να πω: η έμπνευση τελικά είναι το λιγότερο απαιτητικό τμήμα της διαδικασίας.

Ποιος είναι ο ήρωας από τα βιβλία σας που αγαπάτε περισσότερο;

Όλοι οι ήρωες έχουν ένα κομμάτι, έστω και σε μέγεθος ψηφίδας, από τον εαυτό μου. Αλλά εκείνος που αγαπώ περισσότερο είναι ο δημοσιογράφος- εκδικητής από το «Δάκτυλο». Έτσι κι αλλιώς το «Δάκτυλο» είναι μια ωδή στη δεκαετία του ’80, μια αντιηρωική ελεγεία της διαφορετικότητας.

Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι σήμερα να γράφει κάποιος; Είναι επικερδής ενασχόληση;

Για τους συγγραφείς είναι εύκολο. Η συγγραφή κυλάει στο αίμα τους. Το αποτέλεσμα, από οικονομικής άποψης, θα το χαρακτήριζα πενιχρό, με εξαιρέσεις μετρημένες στα δάκτυλα του ενός χεριού. Δεν είναι τυχαίο πως οι περισσότεροι εξ ημών βιοποριζόμαστε ασκώντας άλλα επαγγέλματα.

Η σύγχρονη εποχή θεωρείτε ότι ενθαρρύνει ή αποθαρρύνει τους συγγραφείς;

Κάθε εποχή έχει γοητευτικές όσο και απογοητευτικές περιόδους. Δεν είναι θέμα ενθάρρυνσης ή αποθάρρυνσης. Ο συγγραφέας είναι ο παρατηρητής της ανθρώπινης ύπαρξης και πως αυτή έχει κινηθεί, κινείται ή πρόκειται να κινηθεί μέσα στις εποχές. Αυτός είναι ο σκοπός του: το σκάλισμα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Η οικονομική κρίση μπορεί να αποτελέσει πεδίο έμπνευσης για έναν συγγραφέα;

Αρκετοί υποστηρίζουν πως η οικονομική κρίση ασφαλώς και μπορεί να αποτελέσει πεδίο έμπνευσης για έναν συγγραφέα. Αρκετοί επίσης θεωρούν πως η συγγραφή, η παραγωγή λογοτεχνημάτων οφείλει, ως προς την θεματολογία της να παραμένει ανεπηρέαστη των συνθηκών. Είμαι κάπου στη μέση. Εμπνέομαι από την οικονομική κρίση, αλλά δεν αφήνω τη θεματολογία μου να περιστρέφεται ως δορυφόρος της.

Ποια θεωρείτε ότι είναι τα κριτήρια για να διαλέξουμε βιβλία;

Μόνο η αναγνωστική απόλαυση είναι το κριτήριο. Απεχθάνομαι τις ταμπέλες στους συγγραφείς, στα λογοτεχνικά έργα και στους αναγνώστες.

Ποιος ή ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Θεωρώ δάσκαλο της γραφής και της ψυχής τον Ντοστογιέσφκι. Καμύ, Έσσε, Ντι Μωριέ, Ντυράς, Αλίεντε, Μπόρχες, Κάρβερ, Χεμινγούει, Μάρκες. Μερικοί εκ των αγαπημένων.

Αυτή την περίοδο τι γράφετε; Πότε θα κυκλοφορήσει;

Σε γενικότερο πλάνο δουλεύω καθημερινά σε μικρότερες ή μεγαλύτερες φόρμες. Ειδικότερα επανέρχομαι στην πρώτη μου αγάπη, τα διηγήματα, με μια νέα συνεργασία με ένα νέο εκδοτικό. Αυτή τη στιγμή το βιβλίο βρίσκεται στο στάδιο της επιμέλειας.

[Total: 1    Average: 5/5]